Veel vaker dan tien of twintig jaar geleden worden tegenwoordig de woorden spiritualiteit en leiderschap gebruikt. Organisaties hebben oog gekregen voor de waarde van mensen, hun individualiteit en authenticiteit, hun behoefte aan zelfreflectie en bewegingsvrijheid, hun vermogen tot creativiteit. Begrippen als hart en ziel worden niet alleen van toepassing verklaard op individuele mensen, maar ook op organisaties. In het verlengde daarvan wordt de organisatie niet langer gezien als een overlevingsmechanisme dat moet inspelen op kansen en bedreigingen in de omgeving, maar als een organisme dat medeverantwoordelijkheid kan nemen voor die omgeving.

Bij het klassieke beeld van organiseren paste het begrip management, bij het nieuwe, door sommigen postmodern genoemde beeld van organiseren past het begrip leiderschap. Volgens Wessel Ganzevoort zijn leiderschap en spiritualiteit nauw verwante begrippen. Sterker nog: hij noemt leiderschap en leiderschapsontwikkeling een spirituele opgave. We kunnen niet volstaan met het toepassen van psychologische regels. Psychologische regels laten te weinig ruimte voor het wonder, voor de ongehoorde complexiteit en dynamiek van menselijke ontwikkeling, voor het verkennen van het ongekende, voor datgene wat geen naam meer heeft, waarvoor geen woorden meer zijn.